ការដាក់ពិន័យទោសទណ្ឌ គឺជាវិធានការចាំបាច់មួយដើម្បីជំរុញការអនុវត្តកាតព្វកិច្ចនិងលើកកម្ពស់អនុលោមភាពសារពើពន្ធ ក្នុងនោះ មាត្រា២២៥ នៃច្បាប់ស្តីពីសារពើពន្ធបានកំណត់ ១៣ចំណុចដែលត្រូវបានចាត់ទុកជាអំពើរាំងស្ទះដល់ការអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីពន្ធដារចំណុចទាំងនោះរួមមាន៖

១. ការមិនបានចុះបញ្ជីនៅរដ្ឋបាលសារពើពន្ធ ស្របតាមការកំណត់របស់ច្បាប់ស្តីពីសារពើពន្ធនិងលិខិតបទដ្ឋានគតិយុត្តពាក់ព័ន្ធផ្សេងៗទៀត

២. ការមិនបានជូនដំណឹងទៅរដ្ឋបាលសារពើពន្ធអំពីការផ្លាស់ប្តូរព័ត៌មាននៃការចុះបញ្ជី

៣. ការមិនបានដាក់លិខិតប្រកាសសារពើពន្ធ

៤. ការមិនបានប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធកត់ត្រាដែលកំណត់ដោយរដ្ឋបាលសារពើពន្ធ

៥. ការមិនបានចេញវិក្កយបត

៦. ការមិនផ្តល់ព័ត៌មាន ឬមិនបានបញ្ជូនរបាយការណ៍តាមការស្នើសុំ

៧. ការមិនអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋបាលសារពើពន្ធធ្វើការពិនិត្យបញ្ជីកាគណនេយ្យឬឯកសារផ្សេងៗ

៨. ការមិនបានរក្សាបញ្ជីកាគណនេយ្យនិងឯកសារផ្សេងៗទៀត

៩. ការព្យាយាមរារាំងការកំណត់និងការប្រមូលពន្ធ

១០. ការកសាងឬផ្តល់នូវកំណត់ត្រា ឯកសារ របាយការណ៍ ឬព័ត៌មានក្លែងបន្លំ

១១. ការលាក់ទុកឬបំផ្លាញចោលដោយចេតនានូវបញ្ចិកាគណនេយ្យ កំណត់ត្រា ឯកសារ របាយការណ៍ ឬព័ត៌មានផ្សេងៗ

១២. ការចេញវិក្កយបត្រក្លែងបន្លំ

១៣. ការមិនអនុញ្ញាតឱ្យរដ្ឋបាលសារពើពន្ធចូលគ្រឹះស្ថានអាជីវកម្មដើម្បីកំណត់និងប្រមូលពន្ធ៕

គួរជម្រាបថា បុគ្គលដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើរាំងស្ទះដល់ការអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីពន្ធដារទាំង ១៣ ចំណុចខាងលើ នឹងត្រូវទទួលការផាកពិន័យជាប្រាក់ពី ៥ ០០០ ០០០ (ប្រាំលាន)រៀល ដល់ ១០ ០០០ ០០០(ដប់លាន)រៀល តាមមាត្រា២៣៥ នៃច្បាប់ស្តីពីសារពើពន្ធ ដោយមិនទាន់គិតពីទោសព្រហ្មទណ្ឌផ្សេងទៀត៕