នៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើប ការបណ្ដុះបណ្ដាលកូនស្រីមិនមែនត្រឹមតែជាការបង្រៀនឲ្យនាងក្លាយជាក្មេងសុភាពរាបសារ ឬស្តាប់បង្គាប់តែមួយមុខនោះទេ។ ការបង្កើតបរិយាកាសគ្រួសារដែលគាំទ្រ និងជំរុញឲ្យកូនស្រីមានភាពជាអ្នកដឹកនាំតាំងពីតូច គឺជាកាដូដ៏មានតម្លៃបំផុតដែលឪពុកម្តាយអាចផ្តល់ឲ្យនាងបាន។ ការបណ្ដុះស្មារតីរឹងមាំ ទំនុកចិត្ត និងម្ចាស់ការលើខ្លួនឯង តម្រូវឲ្យមានវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយយកចិត្តទុកដាក់។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាក្បួនយុទ្ធសាស្ត្រសំខាន់ៗចំនួន ៤ ដែលឪពុកម្តាយអាចអនុវត្តដើម្បីជួយឲ្យកូនស្រីធំឡើងក្លាយជាអ្នកដឹកនាំដ៏មានឥទ្ធិពល និងរឹងមាំក្នុងជីវិត៖

១. បង្រៀនឲ្យហ៊ានបញ្ចេញមតិ និងបដិសេធ

 គ្រឹះដំបូងនៃភាពជាអ្នកដឹកនាំ គឺការស្គាល់តម្លៃ និងព្រំដែនរបស់ខ្លួនឯង។ ឪពុកម្តាយគួរលើកទឹកចិត្តឲ្យកូនស្រី ហ៊ាននិយាយពាក្យថា «ទេ» ចំពោះអ្វីដែលនាងមិនពេញចិត្ត ឬល្មើសនឹងគោលការណ៍ត្រឹមត្រូវ ហើយឈប់បង្រៀនកូនឲ្យធ្វើជាក្មេងដែលចាំតែស្តាប់បង្គាប់គ្រប់រឿងដោយគ្មានការគិត។ នៅពេលកូនមានមតិយោបល់ ឬការទាស់ទែងផ្សេងៗក្នុងគ្រួសារ ចាំបាច់ត្រូវបើកឱកាសឲ្យនាងបានពន្យល់ពីហេតុផលរបស់ខ្លួនដោយគ្មានការស្តីបន្ទោស។ ការធ្វើបែបនេះ នឹងបណ្ដុះឲ្យកូនស្រីក្លាយជាមនុស្សដែលមានទំនុកចិត្តលើសំឡេងរបស់ខ្លួនឯង ហ៊ានតវ៉ាដើម្បីភាពយុត្តិធម៌ និងមិនងាយរងការគៀបសង្កត់ពីអ្នកដទៃនៅពេលធំឡើង។

២. ផ្តល់សេរីភាពសម្រេចចិត្ត និងទទួលខុសត្រូវ 

ភាពជាអ្នកដឹកនាំកើតចេញពីសមត្ថភាពនៃការធ្វើការសម្រេចចិត្ត។ ឪពុកម្តាយគួរបង្កើតទម្លាប់អនុញ្ញាតឲ្យកូនស្រីជ្រើសរើសរឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួនតាំងពីតូចៗ ដូចជាការជ្រើសរើសសម្លៀកបំពាក់ ការរៀបចំកាលវិភាគសិក្សា ឬការជួយសម្រេចចិត្តលើកិច្ចការតូចតាចក្នុងគ្រួសារ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត នៅពេលដែលការសម្រេចចិត្តនោះជួបបរាជ័យ ឬមានកំហុសឆ្គង ឪពុកម្តាយមិនត្រូវបន្ទោស ឬធ្វើជំនួសនាងភ្លាមៗនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវជួយតម្រង់ទិសឲ្យនាងហ៊ានប្រឈមមុខ និងទទួលខុសត្រូវលើលទ្ធផលនោះដោយផ្ទាល់។ ទម្លាប់នេះនឹងជួយឲ្យកូនស្រីរៀនសូត្រពីកំហុស ក្លាយជាមនុស្សមានម្ចាស់ការលើជីវិតខ្លួនឯង និងមិនចេះគេចវេសពីបញ្ហាឡើយ។

៣. បណ្តុះស្មារតីរឹងមាំ មិនខ្លាចបរាជ័យ 

នៅក្នុងសង្គមជារឿយៗតែងតែរំពឹងថាក្មេងស្រីត្រូវតែល្អឥតខ្ចោះ ដែលកត្តានេះហើយដែលបង្កើតជាសម្ពាធ និងការភ័យខ្លាចចំពោះបរាជ័យ។ ដើម្បីឲ្យកូនស្រីក្លាយជាអ្នកដឹកនាំដ៏រឹងមាំ ឪពុកម្តាយត្រូវផ្លាស់ប្តូរការសរសើរពី «លទ្ធផល» ឬ «ភាពឆ្លាតវៃ» មកជាការសរសើរលើ «ការខិតខំប្រឹងប្រែង» និង «ភាពស្វិតស្វាញ» វិញ។ ត្រូវបង្រៀននាងថា ការដួល ឬការបរាជ័យមិនមែនជាទីបញ្ចប់នោះទេ ប៉ុន្តែវាជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួន។ នៅពេលនាងជួបឧបសគ្គ ចាំបាច់ត្រូវជួយនាងឲ្យមើលឃើញពីដំណោះស្រាយជាជាងការអង្គុយសោកស្តាយ។ ជាក់ស្តែងជំនាញដោះស្រាយបញ្ហានេះហើយជាចំណុចសំខាន់នៃភាពជាអ្នកដឹកនាំ។

៤. ជំរុញការធ្វើការជាក្រុម និងទំនាក់ទំនង 

ការចិញ្ចឹមកូនស្រីឲ្យរឹងមាំ គឺការបើកឱកាសឲ្យនាងបានសាកល្បងអ្វីដែលថ្មីៗ និងប្រឈមមុខនឹងភាពមិនប្រាកដប្រជា។ ឪពុកម្តាយគួរលើកទឹកចិត្តឲ្យកូនចូលរួមក្នុងសកម្មភាពកីឡា កិច្ចការស្ម័គ្រចិត្ត ឬក្លឹបសិក្សាផ្សេងៗ ដែលទាមទារឲ្យមានការធ្វើការជាក្រុម។ ការលេងកីឡា ឬធ្វើការជាក្រុម មិនត្រឹមតែជួយឲ្យនាងរៀនសូត្រពីការទំនាក់ទំនង ការយល់ចិត្តអ្នកដទៃ និងការសម្របសម្រួលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយឲ្យនាងយល់ពីរបៀបដឹកនាំ និងរុញច្រានអ្នកដទៃឲ្យសម្រេចគោលដៅរួមគ្នាបានផងដែរ។

 ការចិញ្ចឹមកូនស្រីឲ្យក្លាយជាអ្នកដឹកនាំដ៏រឹងមាំ មិនមែនជាការបង្រៀនឲ្យនាងក្លាយជាមនុស្សរឹងរូស ឬអួតអាងនោះទេ ប៉ុន្តែជាការបណ្ដុះស្មារតីឲ្យនាងស្គាល់តម្លៃខ្លួនឯង ហ៊ានគិត ហ៊ានធ្វើ និងមានទំនួលខុសត្រូវលើជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន។ តាមរយៈការអនុវត្តក្បួនទាំង ៤ ខាងលើនេះ ឪពុកម្តាយមិនត្រឹមតែជួយបង្កើតគ្រឹះផ្លូវចិត្តដ៏រឹងមាំសម្រាប់កូនស្រីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងកំពុងរៀបចំកូនស្រីឲ្យក្លាយជាបុគ្គលគំរូ និងជាអ្នកដឹកនាំដែលមានសមត្ថភាព អាចបង្កើតការផ្លាស់ប្តូរវិជ្ជមានក្នុងសង្គមនាពេលអនាគតផងដែរ។